In haar woorden
Vrijheid en geduld
“Ik schilder mijn paarden het liefst op doek zonder tuig, zonder hoofdstel, zadel of halster. Als symbool van de vrijheid die ze nodig hebben om zichzelf te zijn.”
In werkelijkheid worden veel jonge paarden vaak verkeerd begrepen, en gestrest door de vaak abrupte overgang van wild paard naar rijpaard.
“Als dierenarts kan een jong paard soms onvoorspelbaar of zelfs gevaarlijk zijn, en in de ogen van het paard is dat wederzijds. In mijn carrière als dierenarts kwam ik vaak in gevaarlijke situaties terecht, voor mezelf én voor het paard. En vaak kwam dat door een gebrek aan tijd, geduld of begrip.”
Dit schilderij gaat over vrijheid en geduld.
“Vanaf het moment dat een klant vraagt: ‘Dag Marjo, kan je langskomen om de jonge paarden in de wei te vaccineren?’ weet je dat je niet voor het avondeten thuis bent… De behendigheid van een jong paard is als paardendierenarts moeilijk te slim af te zijn, en dat kan een echt gevecht worden. Anderzijds bewonder ik als kunstenaar de kracht die ze uitstralen, en vang ik die rauwe natuurlijke kracht graag op mijn doek. Dat is een van de redenen waarom ik het zo fijn vind dat mijn twee jobs samenvloeien in één passie voor paarden.”
100 × 120 cm · aquarel op linnen doek