Het verhaal
Elke dag kun je kiezen om een ander pad te bewandelen
Het is 2018. “Kun je dan echt niks goed doen?” snauwde hij naar me.
“Ga uit mijn ogen! Ik doe het zelf wel!” schreeuwde hij.
Ik schilder deze serie in 2026. Terwijl ik eraan werk, besef ik nog niet dat ik mijn “stil blijven”-trauma aan het schilderen ben. Ik liet mensen over me heen lopen en kwam nooit voor mezelf op. Ik hield me stil. Keer op keer op keer.
Nu begrijp ik dat ik zo vaak schilder om uit te drukken wat ik voel — omdat ik er de woorden niet voor kon vinden. Deze serie gaat niet alleen over het paard uit mijn verhaal. Ze gaat ook over mij, over losbreken uit het patriarchaat.
Lees het hele verhaal bij het grote werk.
Deze serie is een herinnering voor wie haar verzamelt: dat je grenzen mag hebben. Dat je grenzen ertoe doen, en gerespecteerd verdienen te worden. Dat je jezelf niet hoeft te wringen in de vorm die iemand anders eist. Elke dag heb je de keuze om los te breken en een ander pad te bewandelen.
